نظریه ترکیبی عدالت: مبنای نظری عدالت در جمهوری اسلامی ایران / دکتر سید محمد میرسندسی

چکیده:

عدالت با آن که پیشینه طولانی در زندگی واندیشه بشر دارد، ولی در دوره‌های جدید است که در چارچوب نظام‌های سیاسی جدید اهمیت فزاینده ای به خود گرفته و به صورت جدی تری در قالب نظریه به آن پرداخته می‌شود. در واقع هر نظام سیاسی جدید می‌کوشد تا با تدوین یک نظریه عدالت مسیر شفاف تری را برای پیمایش اجتماعی عدالت، بر اساس ارزش‌های خود ترسیم کند. نظام جمهوری اسلامی ایران، به رغم برخورداری از پیشینه غنی درادبیات عدالت، به خصوص در زمینه دینی، فاقد نظریه روشن وانسجام یافته ای درباره عدالت است؛ اما پرسش مهم این نوشتار آن است که «نظام جمهوری اسلامی تا چه اندازه می‌تواند برخوردار از یک تظریه عدالت باشد؟».

بر این اساس، این نوشتار با توجه به سه زمینه منابع اسلامی، اندیشه‌های بنیانگذار و دیدگاه‌های مردم، در چارچوب یک نوشتار تحلیلی – نظریه پردازانه کوشیده است تا صورت اولیه ای از یک نظریه عدالت را، در چارچوب «نظریه ترکیبی عدالت» تدوین وپیشنهاد نماید که مطابق آن ساحت‌های جامعه را به دوبخش تقسیم وهریک از آن‌ها را نیازمند قاعده متفاوتی از عدالت برشمرده است. از رابطه این نظریه با پیشرفت در بخش پایانی نوشتار تحلیل شده است.

این نظریه پردازی صورتبندی اولیه ای است که نیاز به همفکری وهمراهی اندیشمندان دیگر و نهادهای علمی برای پرباری و شکل گیری نهایی دارد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*