گردشگری در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت

کتاب گردشگری در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت نوشته دکتر حمید ضرغام بروجنی و مریم صداقت بوده که در سال ۱۳۹۷، ۳۸۴ صفحه، انتشارات مهکامه، آن را چاپ کرده که در زیر خلاصهای از آن آورده شده است:

مطرح کردن توسعه گردشگری در قالب الگوهایی نظیر الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت، میتواند یکی از راهکارهای تحقق توسعه همه جانبه گردشگری باشد و انتظار میرود که بیش از پیش مورد توجه دانشگاهیان قرار گیرد. چرا که الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت به مثابه الگویی است که برآمده از نیاز جمهوری اسلامی ایران در ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است و به نظر میرسد این الگو، جهت دهنده تمام برنامهها، سیاستها و فعالیتهای کشور در تمام حوزهها به خصوص گردشگری به عنوان یک سند بالادستی خواهد بود. بدون داشتن نقشه راه و الگویی جامع و پیشرو، جبران عقبماندگی تمدن اسلامی از جایگاهها و موقعیتهای ممتاز گذشته و دستیابی به عزت و اقتدار نظام اسلامی ممکن نخواهد بود. در سند الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، هم سطح، هم عمق، هم گردآوری و تولید مفهوم و معنا برای شکلگیری این الگو و هم به کارگیری چنین الگویی به عنوان موتور محرکه تعالی در همه ابعاد اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، دفاعی و اقتصادی کشور متناسب با نیازهای کنونی و نیازهای آینده جامعه ایران مطرح است.

از این رو در این الگو اسلامی بودن، بدین معنا است که مفاهیم، شاخصها و اساساً هر چیزی که در معرفی پیشرفت دخیل است، باید ناظر به تعریفی اسلامی از پیشرفت باشد و بر مبنای نظری، فلسفی و انسانشناختی اسلام مبتنی شده باشد. ایرانی بودن الگو نیز ناظر به این است که باید در زمینه پیشرفت، شرایط، زمان و مکان را در نظر گرفت. به عبارت دیگر، اسلام خود کامل است، ولی از آنجایی که در مقطع معینی این الگو اجرا میشود، باید ویژگیهای زمانی، مکانی و ظرف تحقق آن به دقت لحاظ شود. علاوه بر این، قید ایرانی بودن ناظر به این مهم نیز میباشد که طراحی الگو باید توسط متفکران ایرانی و با توجه به مصالح و منافع کشور انجام شود.

هدف از الگوسازی، توصیف و ارائه گزارشی از وضع موجود نیست، بلکه مراد و مقصود از الگوسازی، گذر از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب است، به همین جهت داشتن یک آرمان و مطلوب، امری ضروری برای الگو میباشد. بر این اساس میتوان گفت یکی از جنبههای ضرورت انجام این کتاب، تلاش جهت ارائه مدلی برای توسعه پایدار گردشگری از دیدگاه اسلامی میباشد. از سوی دیگر و در ارتباط با آرمانها نیز توجه به دو نکته ضروری است؛ اول آنکه آرمانها باید با مبانی ارزشی و معرفتی سازگار باشد. دوم آنکه آن وضعیت آرمانی و ایدئال باید به گونهای باشد که قابل دسترسی و تحققپذیر باشد. بنابراین برای مدلسازی، در نظر داشتن بایستههایی ضروری است که این بایستهها شامل لزوم انجام کار نظری و شاخصسازی میباشد. بنابراین با توجه به مطالب ذکر شده، میتوان دلایلی که نشان دهنده اهمیت و ضرورت نگارش این کتاب میباشد را به شرح زیر عنوان کرد:

* نیاز به بازنگری در حوزههای مختلف علوم انسانی رایج در کشور؛

* کمک به تحقق الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت به عنوان الگویی برای دستیابی کشور به پیشرفت؛

* شناخت شاخصهای مؤثر بر توسعه گردشگری به عنوان مقدمه دستیابی به پیشرفت؛

* بررسی نقش گردشگری در توسعه پایدار کشور

* معرفی شاخصهای گردشگری متناسب با الگوی اسلامی ایرانی

* عدم انجام پژوهشی مشابه در حوزه مورد مطالعه.

با توجه به ضرورتهای نگارش کتاب و دستیابی به اهداف ذکر شده، این کتاب در نه فصل تنظیم شده است. در فصل اول به مفهومشناسی توسعه و توسعه پایدار به عنوان مبانی اولیه در درک الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت پرداخته شده و پارادایمهای مرتبط به آن مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. در فصل دوم، مفاهیم الگو، پیشرفت، اسلامی و ایرانی، هم به لحاظ تعریف لغوی، اصطلاحی و برداشتهای مختلف آنها و هم به لحاظ مبانی و زمینههای فکری و نظری به منظور مفهومشناسی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت آورده شده است. فصل سوم به الگوی پایه پیشرفت که از پیشنیازهای طراحی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت به شمار میآید، اختصاص دارد و الزامها و مؤلفههای عام و خاص مؤثر بر تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در زمینه گردشگری مورد کنکاش قرار گرفته است. در فصل چهارم به عنوان الزام خاص اول در تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در حوزه گردشگری به مفهومشناسی گردشگری مذهبی و دیدگاههای مرتبط با آن پرداخته شده است. فصل پنجم کتاب به اهمیت گردشگری اسلامی و نقش آن در همگرایی کشورهای اسلامی به عنوان الزام خاص دوم در تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت توجه دارد. در فصل ششم به تأملی در ابعاد توسعه پایدار گردشگری و دیدگاههای نظری مرتبط به آن به عنوان الزام خاص سوم در خطوط کلی گردشگری در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت پرداخته شده است. آمیزش مفاهیم گردشگری و پایداری در آموزههای قرآن به عنوان سند بالادستی همه امور، برای تحقق الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت به عنوان الزام خاص چهارم در گردشگری در فصل هفتم کتاب مورد بررسی قرار گرفته است. فصل هشتم کتاب به جایگاه گردشگری و توسعه پایدار آن در برنامههای اول تا ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، سند چشمانداز توسعهی بخش میراث فرهنگی و گردشگری و بیانات رهبری جمهوری اسلامی ایران به عنوان الزام خاص دیگری در پرداختن به موضوع گردشگری در الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت میپردازد و در فصل آخر (فصل نهم) به دلیل اهمیت مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت به معرفی این مرکز و اقدامات آن پرداخته شده است.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*